تحلیل صنعت: خوب یا بد

اولین روشی که بررسی کردیم روش تحلیل صنعت بود. البته من در نحوه پخش سرمایه در سهام قدری دست بردم. در روش اصلی ما بعد از اطمینان از درستی انتخاب، طبق نظریه MPT (پرتفولیوی مدرن) سرمایه را طوری میان سهام تقسیم میکنیم که ریسک مینیمم شده و یا با ریسک ثابت، بازده ماکزیمم شود.

بحث بر سر کارامدی روش MPT در ایران را بعداً میکنیم. ولی حالا ببینیم این روش (انتخاب صنعت) چه مزایا و معایبی دارد.

مزیت عمده این روش اینست که وقتی صنعتی برتر باشد یعنی تا حدود زیادی بحث نمیدونم دستکاری و سفته بازی و اینا منتفی است. حالا توی صنعت برتر، سهام برتر که دیگه معرکه است.

عیب بزرگ این روش عدم امکان شناسایی تک ستاره هاست. مثلاً همه میدونن که الان تکنوتار داره می تازه ولی این سهم خوب توی الک ما همون اول گیر کرد و رد نشد. چرا؟ چون این بیچاره مثل یه بچه درس خونه که توی یه خونواده بد گیر افتاده! مشکل دیگه این روش اینه که  MPT طبق نظر بعضی ها به درد همه شرایط بازار نمیخوره. خلاصه اینکه برای دید بلند مدت روش خوبیه (حداقل یک سال نگهداری سهام توصیه میشه). اما من خودم توصیه میکنم همه سبدتونو با این روش نخرید.

ان شا الله به زودی راجع به اینکه چه جوری سبدمونو با چند روش تشکیل بدیم هم مینویسم. از ریسکم خواهم گفت.

در انتظار نظراتت و تحلیلاتون دارم یواش یواش پیر میشم.

شاد باشید و پر بازده

 

  
نویسنده : سهامدار جزء ; ساعت ٤:٢٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۸ خرداد ،۱۳۸۳