فردا روز سرنوشت است

نامه عباس کيارستمی را بخوانيد.

اين هم در جواب دوست عزيزی که نوشته بود : چه كساني از ايجاد يك دولت مردمي بيمناكند؟

۱- دوست عزيز٬ مردم از آمدن او نمی ترسند. از آمدن طرز برخورد خطرناکی که به همراه او خواهد آمد می ترسند. دوست من٬ احمدی نژاد هم اگر آدم سالمی باشد (که احتمالاْ هست)٬ اطرافيان سالمی ندارد. گفته اند فرد را از اطرافيانش بشناس. چطور انتظار داری از کسانی که طرفداری آيت الله جوادی آملی از هاشمی را بر نمی تابند و به او و بيتش تعرض می کنند (در حالی که مثلاْ‌به اين لباس احترام می گذارند)٬‌نترسم؟ هنوز دور دوم برگزار نشده٬ لباس شخصی ها با موتور و بيسيم به خيابانها آمده اند. ترس ندارد؟

 ۲- بحث ما دولت مردمی يا ضد مردمی نيست. من احمدی نژاد را بعنوان يک مدير لايق قبول دارم ولی هيچ دليلی ندارم که  او را بعنوان يک سياست گذار (که وظيفه رييس جمهور است) بپذيرم.

۳- اگر يادتان رفته است به يادتان می آورم سال ۷۶ را و آنچه که در جريان انتخابات رياست جمهوری در استان اردبيل با حمايت همين آقای احمدی نژاد عليه آقای خاتمی انجام شد. قانون سوم نيوتن را اگر شما از ياد برده باشيد٬ شايد مدل قرآنی اش يادتان باشد که اعمال ما به سوی ما بر می گردند. وقتی شايعه پراکنی و تخريب شخصيت که از سال ۷۶ باب شدو توسط همين ياران مظلوم نمای آقای احمدی نژاد پيگيری شد٬ شروع شود هيچ کس از آن مصون نيست. يادمان باشد که آنچه که بر خود نمیپسندی بر ديگران هم نپسند.

۴- ما از روی کار آمدن حکومت مردمی بيمناک نيستيم ولی بلديم فکر کنيم و با همين فکر بلديم اثبات کنيم که شعارهای آقای احمدی نژاد (لااقل برای مردم) در حد شعار باقی خواهد ماند. شعارهای اقتصادی ايشان به همان مسخرگی شعار ماهی ۵۰ هزار تومان کروبی است فقط زير پوششی از کلمات نهفته است و بايد باز شود تا پوچ بودنش اثبات شود. مگر ما در نخوانده ايم که وفای به عهد چقدر مهم است؟ مگر نمی بينيم که دوستان مجلسی آقای احمدی نژاد هنوز در اثبات يک وعده خود هم موفق نشده اند. نمی گويم آقای احمدی نژاد خدای ناکرده دورغگوست. بلکه ايشان هنوز به زير و بم مديريت کلان وارد نيستند (ميدانی تا به حال حتی يکبار هم در هيات وزيران نبوده است!) و به محض ورود با مشکلاتی روبرو ميشوند که فکرش را هم نمی کردند والا مگر ديگران مشکلات را نمی ديدند؟

دوست من٬ ما با هيچ دولت مردمی مخالف نيستيم و به خواست مردم در روز جمعه گردن می نهيم و منتخب مردم را می پذيريم و مطمئن باش هر ۹ روز يک بحران برايش ايجاد نمی کنيم(حتی اگر ميتوانستيم). اما اين را بدان ما ۲۰ سال طول کشيد تا يک دولت انقلابی را به دولت مردمی تبديل کرديم و بازگشت ما به ۲۰ سال پيش را نميدانم چه بايد گفت؟

اميدوارم کسی بيايد که به فکر امروز و دنيای مردم باشد.  

 

  
نویسنده : سهامدار جزء ; ساعت ٢:۱۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢ تیر ،۱۳۸٤